De Field Spaniel
Slim, sportief en soms een tikkeltje eigenwijs, leer alles over deze vriendelijke viervoeter.
Algemeen
Deze middelgrote, vanuit Engeland afkomstige Spaniel variëteit, is van origine gefokt voor de jacht. Behalve de bruine (liver) en zwarte Fields kennen wij ook de schimmel (roan) als toegestane kleur. Ieder van deze kleuren kunnen eventueel in combinatie met een tan aftekening voorkomen.
Zoals voor iedere hond met een stamboom is er ook voor de Field Spaniel een “rasstandaard” opgesteld. Dit gebeurt in het land van herkomst, voor ons ras is dat Engeland. In deze rasstandaard staat omschreven aan welke eisen de ideale Field Spaniel moet voldoen. Tot op heden is de perfecte hond nog nooit gefokt. Dat zal ook niet snel gebeuren, omdat de rasstandaard vrij te interpreteren valt. Het allerbelangrijkste is echter dat de Field Spaniel een gezonde en gezellige hond is die in een passende omgeving een aanwinst voor het gezin is.In de rasstandaard staat beschreven dat de hond een lange, platte en glanzende vacht heeft die zijdezacht van textuur is; met zijn middellange vacht is hij een sobere hond, zonder opsmuk maar ontzettend slim.
De aard van het beestje
De van oorsprong zogenoemde ‘landspaniël’ is gewend om nauw samen te werken met zijn baas en doet dit dan ook graag. Oorspronkelijk werd hij ingezet om wild op te stoten en vervolgens te apporteren. Deze eigenschappen maken hem nog steeds zeer geschikt voor de juiste jachttraining, maar ook voor taken waarbij zijn uitstekende neus wordt benut, zoals detectie- of speurwerk.
Dit ras staat bekend om zijn zachte en zeer innemende karakter en zal als gezinshond altijd zijn uiterste best doen om iedereen tevreden te stellen. Hij is sociaal naar andere huisdieren en zeer loyaal aan de leden van “zijn” gezin. Tegenover onbekenden kan hij zich soms wat gereserveerd opstellen. In huis is het een rustige hond die echter nauwgezet de gang van zaken volgt. Juist daarom is het extra opvallend dat hij buiten als het ware een “metamorfose” ondergaat en verandert in een actieve en sportieve hond. Daarnaast is hij slim en leergierig.
Door van deze eigenschappen gebruik te maken is de Field Spaniel een goed opvoedbare hond. Het volgen van een gehoorzaamheidscursus is aan te bevelen want het opvoeden gaat natuurlijk niet vanzelf! U bouwt bovendien een betere band met uw hond op. Los daarvan is het gewoon erg prettig en noodzakelijk om een hond te hebben die luistert.
Met deze, van huis uit, voor de jacht bestemde Spaniel zijn er veel meer mogelijkheden dan alleen een jachttraining.
Op diverse gebieden van de hondensport weet hij zijn mannetje te staan. Ze hebben een fantastische neus en gebruiken deze heel graag, denk aan mantrailing of detectie. Daarnaast zijn sommige Fields echt te porren voor gehoorzaamheid maar ook balans en coördinatie wordt veelal gewaardeerd. Als de hond maar samen mag werken met de baas!
De keuze voor wat u met uw Field wilt gaan doen ligt bij uzelf, maar vooral ook bij de aanleg van de hond. Belangrijk is echter dat, vanwege zijn gevoelige karakter, zijn hele opvoeding en training met een ‘fluwelen handschoen’ gebeurt.
Passende omgeving
En dan de vraag: wat is een passende omgeving? Belangrijk is dat er tijd voor de hond is en dat u, onafhankelijk van uw woonsituatie, de moeite neemt om tenminste één maal per dag een echte grote wandeling met hem te maken. Dit los van de blokjes om, zodat hij even snel iets kan doen.
Een Field Spaniel vindt het geweldig om spelletjes te doen en zal tot op hoge leeftijd blijven spelen. Maar u moet hem wel die prikkel geven. Deze sociale hond vindt het geweldig om mee uit te mogen en is over het algemeen dol op autorijden. Went u hem van jongs af aan dat hij af en toe alleen thuis moet blijven, dan zal dat ook later geen probleem zijn.
Wees consequent in zijn opvoeding maar wel met een zachte hand.
Verzorging
Vaak is het wenselijk de hulp inroepen van een vakbekwame trimster. Zoals bij iedere hond met hangende en dichtbehaarde oren is het belangrijk om deze goed te verzorgen en alert te zijn op mogelijke ontstekingen. Ons advies is om de haren rondom de gehooringang zo veel mogelijk te verwijderen en deze wekelijks met een propje watten schoon te maken. Op deze manier kunt u veel problemen voorkomen.
Mocht u zelf het trimmen ter hand willen nemen,
hieronder vind u ons trimschema.
Kinderen en de Field Spaniel
Over het algemeen gaan Fields uitstekend met kinderen om. Belangrijk is dat, als u zelf geen kinderen heeft, de hond van pup af aan kennis te laten maken met (hele jonge) kinderen. Zowel de hond als het kind moeten leren met elkaar om te gaan. Probeer maar eens om u zelf te verplaatsten in de situatie van een klein kindje of in die van een puppy. Beiden zijn nog onvast in de motoriek, de onverwachte bewegingen en vreemde geluiden kunnen verkeerd begrepen worden of als angstaanjagend ervaren door de pup.
Als opvoeder en begeleider van kinderen en honden nemen wij een grote verantwoordelijkheid op onze schouders. Maar niets is leuker om te zien dan een Field Spaniel, die opgroeit met kinderen.
Het is een onvermoeibaar speelkameraadje en wordt een goede vriend. Beide moeten, ieder op hun beurt, tegen elkaar in bescherming genomen worden om aan hun rust toe te komen. In de praktijk betekent dit dat u de hond op zijn slaapplek legt (bijvoorbeeld in een bench) en het kind leert dat als de hond op zijn rustplaats is, hij deze ook echt met rust moet laten.
Zeker in het begin zal dat geen eenvoudige opgave zijn maar beide partijen zullen er wel bij varen en het zal de algehele rust in huis ten goede komen. Een overenthousiaste hond en kind zijn zeker aan het einde van de dag niet aanbevelenswaardig.
Gezondheid Field Spaniel
Het is bij de Field Spaniel niet anders dan bij de mens. Beide kunnen van alles gaan mankeren. Toch is de Field Spaniel tot op heden een redelijk gezond ras.
Al sinds de oprichting heeft de vereniging een fokreglement gehanteerd waarin eisen op gezondheidsgebied, welzijn van de ouderdieren en de pups omschreven staan.
Serieuze fokkers binnen de vereniging fokken met inachtname van het Verenigings Fokreglement dat door de leden is aangenomen op de ALV en goedgekeurd door de Raad van Beheer. Al deze voorzorgsmaatregelen nemen helaas niet weg dat er ook wel eens iets mis kan gaan.
Natuurlijk is er wel eens een hond met minder goede heupen of ontstoken oren. Gelukkig is het wel zo dat, tot op dit moment, de Field Spaniel gevrijwaard is van, als erfelijk beschouwde, afwijkingen.
Bij de selectie van ouderdieren worden standaard de ogen en heupen onderzocht op erfelijke afwijkingen. (uitslagen zijn terug te vinden op de website van DutchDogData)
Het spreekt voor zich dat de ouderdieren gezond moeten zijn maar óók een vrolijke honden met gedrag wat van een Field Spaniel verwacht mag worden zoals beschreven in de rasstandaard.
Vanuit de rasstandaard:
" Behaviour/temperament: unusually docile, active, sensitive, independent."
" Gedrag/temperament: uitzonderlijk volgzaam, actief, gevoelig en zelfstandig."
Een Field Spaniel bereikt gemiddeld een leeftijd van ongeveer 12 jaar.
Geschiedenis van de Field Spaniel:
Van Engeland naar Nederland
In 2018 is er een prachtig boek verschenen, geschreven door mevrouw Ellen Canta-Zintel, genaamd "De Field Spaniel" waarin de geschiedenis van de Field Spaniel zeer nauwkeurig en gedetailleerd wordt beschreven. Hieronder volgt een korte samenvatting; voor de uitgebreide versie raden wij u aan het boek aan te schaffen.
In het moederland van de Field Spaniel, Engeland, dateren de eerste gegevens over dit ras van rond 1850. De Field Spaniel is in feite een ‘ontwikkeld’ ras. Spaniels waren destijds al volop aanwezig en werden voornamelijk gehouden voor de jacht. Ze werden ingedeeld in twee groepen: landspaniels en waterspaniels. De Field Spaniel behoorde tot de landspaniels. Deze werden gebruikt om wild op te jagen naar een val, op te stoten voor de valkenjacht en later om het wild voor het geweer te krijgen.
De waterspaniels, waaronder de Ierse Waterspaniel, werden gebruikt voor de vogeljacht op meren, vijvers en zoutmoerassen langs de kust. Over het algemeen waren dit bontgekleurde honden, zodat zij tijdens de jacht goed herkenbaar bleven. Een grote, zwarte spaniel zou immers vriend en vijand — en zeker ook de keurmeester — alleen maar hebben verbaasd.
Tot 1901 was het enige verschil tussen de Cocker Spaniel en de Field Spaniel het gewicht. Woog een hond meer dan 25 lbs (11,5 kg), dan werd hij als Field Spaniel aangemerkt; woog hij minder, dan was het een Cocker Spaniel. In één nest van hetzelfde ouderpaar konden dus zowel Cockers als Field Spaniels voorkomen. Voordat de Field Spaniel de hond werd zoals wij hem nu kennen, heeft het ras dan ook vele veranderingen ondergaan.
Rond 1870 werd de Field Spaniel gekruist met de Sussex Spaniel. Hoewel dit aanvankelijk een storm van kritiek veroorzaakte, raakte men gewend aan deze lange, lage spaniel en werden er zelfs prijzen mee gewonnen op tentoonstellingen. Om de Field Spaniel nog langer en lager te maken, zijn er aanwijzingen dat sommige fokkers zelfs de Basset Hound gebruikten.
Rond de eeuwwisseling verdween de belangstelling voor het ras echter bijna volledig, en daarmee ook deze karikaturale vorm van de Field Spaniel.
Door het uitbreken van de eerste wereldoorlog kreeg dit ras het opnieuw zwaar en was het wederom praktisch uitgestorven. Toen in 1923 in Engeland de “Field Spaniel Society” werd opgericht kwam dit ras weer in de belangstelling. Vanaf de tweede helft van 1920 lijkt het erop dat de Field zijn ‘vorm’ terug heeft gekregen en wordt er geen gebruik meer gemaakt van de Sussex Spaniel. De invloed van de Engelse Springer op de Field Spaniel is groot geweest.
Het uitbreken van de tweede wereldoorlog bezorgde dit ras een nieuwe klap en in de vijftiger jaren ging het aantal Fields hard achteruit. Pas in de jaren zeventig werd de Field Spaniel weer wat populairder.
Het ras is uiteindelijk behouden gebleven en opgebouwd door gebruik te maken van een groot aantal andere rassen.
In 1971 kwam de eerste Field Spaniel teef naar Nederland, mevrouw C.H. van Asch van Wijck – Verschoof importeerde Templetrine Prudence. Het hoofd van deze eerste naoorlogse Field Spaniel in Nederland, is terug te vinden in het logo van onze vereniging.
Dankzij de inzet van fokkers en de rasvereniging wordt er zorgvuldig gefokt en kunnen wij tegenwoordig nog genieten van deze bijzondere Spaniel.”
Afsluitend, en zoals ook op onze website te lezen is, blijft de Field Spaniel tegenwoordig een relatief zeldzaam ras, al wint hij in Nederland langzaam aan populariteit. De Field Spaniel Club Nederland zet zich actief in voor het behoud en de verbetering van het ras, waarbij zowel de werkkwaliteiten als het vriendelijke karakter centraal staan. Dankzij deze toewijding zijn Field Spaniels uitgegroeid tot geliefde metgezellen, zowel in het veld als in huis.
Met een eeuwenoude Engelse oorsprong en een liefdevol thuis in Nederland, blijft de Field Spaniel een bijzonder ras met een unieke plek in de harten van velen.
De Field Spaniel
Dit 172 pagina’s tellende boek met een fraaie harde kaft en in full colour gedrukt, is geschreven door Ellen Canta-Zintel, de lay-out is verzorgd door Josien van der Ree.
Dit boek vertelt over het ontstaan van dit unieke ras, maar ook wordt er aandacht besteed aan alles wat voor de eigenaar van een Field Spaniel van belang kan zijn.
Dit boek is een bron van informatie voor een ieder die geïnteresseerd is in dit ras. Of u nu overweegt een Field Spaniel aan te schaffen, fokker, eigenaar, of zijdelings bij dit ras betrokken bent, dit boek omvat alle aspecten van deze bijzondere spanielvariëteit en is mede daardoor een absolute ‘must have’.
Wilt u dit mooie boek bestellen? Stuur dan een e-mail naar de Field Spaniel Club Nederland. (€ 19,95 excl .verzendkosten)
